Aðal­braut­ir

Ákvörðun um aðalbrautarrétt á að fara fram á grundvelli heildaráætlunar um aðalbrautir á vegakerfi svæðis og þarf að skoða í samhengi við þær aðalbrautir sem fyrir eru.

Vegir sem skera sig betur út sem umferðaræðar miðað við aðliggjandi og nærliggjandi vegakerfi ættu að verða aðalbrautir. Eftirfarandi þætti skal leggja til grundvallar við mat á því hvort vegur skuli hljóta aðalbrautarrétt:

• Hlutverk vegar (aðalvegur/samfélagsvegur)
• Hærri ÁDU
• Hærri vegstaðall
• Hærri hámarkshraði

Í grundvallaratriðum ættu flest ofangreind viðmið að vera til staðar. Vegurinn þarf þó alltaf að hafa heildarvirkni og meiri umferðarþunga en flestir aðliggjandi vegir. Mikilvægar almenningssamgönguleiðir og vegir með hjólreiðabrautum ættu að jafnaði að vera greiðfærir.

Á mörgum vegum sem uppfylla hluta af ofangreindum forsendum verður til umferðarmynstur þar sem stærri vegurinn verður rétthærri gagnvart umferð á hliðarvegum. Í slíkum tilfellum er mjög óheppilegt að ekki sé samræmi á milli umferðarstjórnunar og aksturshegðunar. Þessir vegir ættu að verða aðalbrautir.

Að öllu jöfnu eiga allir stofnvegir og stærri tengivegir innan og utan þéttbýlis að hafa umferðarrétt. Þetta munu oft vera vegir sem hafa hlutverk sem aðalvegur eða safnvegur með hærri staðli og ÁDU en aðliggjandi vegir. Á miðbæjarsvæðum mun einnig í mörgum tilfellum henta að hafa aðkomuveg sem aðalbraut í gegn. Á miðsvæðum þar sem virkni vega, ÁDU og vegstaðall verða keimlík aðliggjandi vegakerfi getur hins vegar komið til greina að fella niður aðalbrautarrétt.